Διαχείριση κρίσεων
Η πρόσφατη κακοκαιρία «Ελπίδα» έφερε στην επιφάνεια για μια ακόμη φορά την αδυναμία της Πολιτείας στη διαχείριση κρίσεων. Κάθε κρίση λειτουργεί ως δοκιμή της σταθερότητας του συστήματος. Η πρόληψη η προετοιμασία η ανταπόκριση και η αποκατάσταση είναι οι κοινώς αποδεκτές βασικές αρχές της διαχείρισης κρίσεων. Αρχές που υπό μία υπεύθυνη και σοβαρή ηγεσία θα έπρεπε να φέρουν θετικά αποτελέσματα. Αντ αυτού υπήρξε το απόλυτο χάος. Η Αττική στην ουσία τέθηκε εκτός λειτουργίας για μια εβδομάδα. Οι βασικοί οδικοί άξονες ήταν δύσκολα έως καθόλου προσβάσιμοι, οι δημοτικές οδοί απροσπέλαστες, πολλά σπίτια έμειναν χωρίς ρεύμα για πολλές ημέρες. Ποιος άραγε αναλαμβάνει την ευθύνη και ποιος εγγυάται ότι στην επόμενη κρίση (Χιονόπτωση, πλημμύρα, σεισμό κλπ) δεν θα έχουμε και πάλι τα ίδια ή και χειρότερα προβλήματα. Το αφήγημα του επιτελικού κράτους κατέρρευσε. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι δεν υπήρχε σχέδιο, συντονισμός, άμεση αντίδραση και γρήγορες σωστές αποφάσεις. Το μπαλάκι της ευθύνης πήγαινε από το Κράτος στην Περιφέρεια κι από κει στους Δήμους και το ΔΕΔΔΗΕ. Ποιες θα πρέπει όμως να είναι οι ενέργειες ώστε να μην έχουμε πάλι τα ίδια φαινόμενα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι η καταγραφή των προβλημάτων, αστοχιών και λαθών και η κατάρτιση νέου σχεδίου με τα νέα δεδομένα.
Σε επίπεδο Δήμων όπου είναι ξεκάθαρες οι αρμοδιότητες πρότεινα:
- Να αναλάβει η Επιτροπή εκτάκτων αναγκών την εκπόνηση αυτού του σχεδίου και της καταγραφής ακόμα και των αστοχιών του κεντρικού κράτους.
- Απαραίτητες είναι πλέον και οι διαδημοτικές συνεργασίες στη διαχείριση κρίσεων.
- Χρειάζεται ενίσχυση του ήδη υπάρχοντος προσωπικού με προσλήψεις και η αγορά εξοπλισμού.
- Τέλος η εκπαίδευση όλων των υπαλλήλων και στελεχών του Δήμου με ασκήσεις ετοιμότητας.
- Σε επίπεδο κράτους η δημιουργία συντονιστικού κέντρου με εκπροσώπους όλων των συναρμόδιων φορέων (Πολιτική προστασία, Περιφέρεια, Δήμοι, Αστυνομία, ΔΕΔΗΕ, πυροσβεστική κλπ) είναι κάτι παραπάνω από απαιτούμενη. Και πάνω από όλα απαιτείται σοβαρή ηγεσία σε κάθε επίπεδο.
Είναι ανεπίτρεπτο να υφίστανται τέτοια ταλαιπωρία οι πολίτες . Είναι ανεπίτρεπτο η χώρα μας να γίνεται περίγελος. Είναι ανεπίτρεπτο να μην υπάρχει ποτέ κάποιος που να έχει την ευθύνη. Βέβαια την ευθύνη έχουν πρώτα όσοι ψηφίζουν με γνώμονα το ατομικό τους συμφέρον και όχι με γνώμονα το κοινό καλό. Για τον Περικλή (Θουκυδίδης, 2. 60) είναι προτιμότερο να ευπραγεί η πόλη στο σύνολό της, επειδή έτσι μπορεί να βοηθήσει κάθε πολίτη στις δύσκολες στιγμές. Αν, αντιθέτως, οι πολίτες ευπραγούν αλλά η πόλη καταρρεύσει, τότε και ο πολίτης συμπαρασύρεται στην απώλεια μαζί με την πόλη.
Η ψήφος μας είναι καθοριστική και έχει επίδραση στη ζωή μας. Κι αυτό αποδείχθηκε περίτρανα για μια ακόμη φορά.
Νίκος Κανελλάκης, Πολιτικός Μηχανικός, MSc
Επικεφαλής Ενωμένης Δημαρχίας Πολιτών
